Marinus Entrop, autofabrikant
| Artikelindex |
|---|
| Autofabrikant Entrop |
| 2 |
| Alle pagina's |
Hieronder vindt u het wonderbaarlijke verhaal van Marinus Entrop, uitvinder en de allereerste automobielbouwer van Nederland! En hij deed dit alles in 's Gravenmoer! Het onderstaande is de tekst van een artikel van "De Bredasche Courant" uit 1959.
"Als iets nou helemaal niet meer kon dan was ENTROP er altijd nog!”
Hij bouwde in 1898 al bromfietsen
"Zo’n ding maak ik ook", zei de heer M. Entrop rondom 1900 tegen zijn vrouw, toen advocaat Van Leeuwen uit Den Bosch met een import-auto door 's-Gravenmoer reed. En hij deed het ook. Hij bouwde niet alleen verschillende auto's, maar ook bromfietsen, autobussen, invalidewagentjes, fietsen, en hij vond een kraan uit die niet lekte.
Neerlands eerste autobou wer
"Ik zij uitvinder", vertelde ons de thans vijfentachtigjarige heer Entrop. En nu wij gezien hebben wat deze man in zijn leven gepresteerd heeft kunnen we dat alleen maar beamen. De heer Entrop is niet alleen uitvinder, maar tevens een der bekwaamste vaklieden die ons land kent. Hij beschikt over voldoende documentatiemateriaal, foto's, knipsels, folders om zijn beweringen te staven.
En dan zijn er nog zeer velen die hem in zijn arbeidzaam leven hebben gadegeslagen en die nog altijd met de grootste waardering en vol respect over hem spreken: “Als iets nou helemaal niet meer kon, dan was er altijd Entrop nog om te tonen dat het wel kon.”
Al is dan de heer Entrop sinds mensenheugenis het genie van 's-Gravenmoer, geboren werd hij te Weesp. Maar als jongen zat hij reeds op de tram van Den Bosch naar Helmond, om het ijzeren monster van brandstof te voorzien. Die kolenboel beviel hem niet erg. Bovendien vond hij, dat hij er te weinig leerde. Negen maanden lang bracht hij daarna vier gulden per week leergeld mee, om op een machinefabriek te mogen werken. Die guldens bleken later beslist niet te zijn weggegooid. De jonge Entrop toonde een bijzonder goed inzicht te hebben in machinebouw, terwijl zijn handen konden maken wat zijn ogen zagen. Daarbij was hij er al zeer vroeg op uit om allerlei verbeteringen aan te brengen in de bestaande apparatuur. Dat leidde wel eens tot botsingen met de ingenieurs.
"Daar stond een motor te pruttelen, die om de haverklap afsloeg. De ingenieur die hem gebouwd had, vond dat heel gewoon. Maar ik niet. Dat ging me gewoon vervelen en op een keer zei ik tegen hem: "Zou je nou niet eens nakijken waarom dat ding maar drie keer prut zegt? ".
De ingenieur werd erg boos en Entrop werd op het matje geroepen. "Je durft zo nog al wat te zeggen", zei de directeur. 'Ik vreet die motoren van hem met huid en haar op", antwoordde Entrop en nam meteen ontslag.
IJzeren man
Dan heeft de IJzeren Man Entrop heel goed gekend. Want met een geleende locomotief van de Staatsspoorwegen reed hij in een paar jaar tijd zowat al het zand van die enorme afgraving naar Den Bosch. Toen had de machine voor hem weinig geheimen meer en liet hij de oliespuit en steenkolen in de steek om zijn geluk te beproeven in Rotterdam. Daar hebben ze nogal lang over uitvinder Entrop gesproken. Hij had namelijk het plan opgevat om een motor te bouwen die liep op carbidgas."Want die was er nog niet. Ik moest alles zelf doen. Houten gietmodellen maken, cilinders uitdraaien, zuigers, kleppen, krukas, ontsteking, nou ja, het hele spul. En het kostte me zeshonderd gulden voor hij klaar was. Maar hij draaide best. Ik liet hem een poosje zijn gang gaan, toen mijn vrouw me voor de koffie riep. En even later konden we goed naar buiten kijken, want het ding vloog uit mekaar. In de hele omgeving was geen ruit meer heel en er hingen nogal wat ramen uit de kozijnen. Schuin tegenover ons woonde de officier van justitie en die kreeg een brokje ijzer van vijftien kilo door zijn waranda."
Entrop moest weer op de mat thans voor de commissaris van politie. "Voor zoiets had je vergunning moeten vragen, dan had je in de polder ruimte gekregen voor je uitvinderij. Bij ons in 's-Gravenmoer hoeft dat allemaal niet', zei de heer Entrop. De kleine duizend gulen schade heeft bij prompt betaald, maar van die motor is nooit meer iets teruggevonden, op dat brokje ijzer na dan.
Fietsen
Daarop ging Entrop fietsen maken. Dat is nu zo'n zestig jaar geleden. Hij bouwde er ruim achthonderd en natuurlijk deed hij weer het hele werk. "Ik kreeg alleen de buizen van vijf meter. De kamwielen, lagers, trappers, assen, alles wat maar aan een fiets zit maakte ik zelf. Vernikkelen en moffelen deed ik ook. Of ze goed waren? Er rijden er op de weg. Buitenmodel kamwielen voor machines of werktuigen? Alles wat nergens te krijgen was maakte ik."
En dan komt daar op een mooie dag advocaat Van Leeuwen in zijn import-auto door 's-Gravenmoer. Dat was wel een gebeurtenis. Want men had er dan wel eens van gehoord, dat je zomaar in een auto kon rijden zonder paardentractie, maar er een "gezien", had daar nog nooit iemand. Ook de Entrop kwam er voor naar buiten en hij direct tegen zijn vrouw: "Zo'n ding maak ik ook."
